Loading...
2024-18
22:00
logoRoma
-
logoMilan
-
2024-18
22:00
logoAtalanta
-
logoLiverpool
-
2024-18
22:00
logoWest Ham
-
logoB. Leverkusen
-
2024-18
22:00
logoMarsilya
-
logoBenfica
-
2024-18
22:00
logoRoma
-
logoMilan
-
2024-18
22:00
logoAtalanta
-
logoLiverpool
-
2024-18
22:00
logoWest Ham
-
logoB. Leverkusen
-
2024-18
22:00
logoMarsilya
-
logoBenfica
-
2024-18
19:45
logoLille
-
logoAston Villa
-
2024-18
19:45
logoFiorentina
-
logoViktoria Plzeň
-
2024-18
22:00
logoPAOK
-
logoClub Brugge
-
2024-18
22:00
logoFenerbahçe
-
logoOlympiakos
-

Semih Saygıner: Kül olmadım ki küllerimden doğayım

Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Semih Saygıner: Kül olmadım ki küllerimden doğayım

Bilardonun yaşayan efsanesi Semih Saygıner, 17 yıl sonra gelen şampiyonluk öyküsünü Sabah Spor’a anlattı…

Semih Saygıner, Türkiye’ye bilardoyu sevdiren adam. 2007’de tepedeyken ani bir kararla mesleğini dondurduğunda herkesi şok etmişti. Tam 7.5 yıl sonra ıstakasını eline alıp mesleğine kaldığı yerden başladığında her şeyin kolay olacağını, kısa müddette bu açığı kapatacağını düşünüyordu. En çok da ‘yeteneğine’ güveniyordu. Ancak hiç de o denli olmadığının farkına üst üste mağlubiyetlerle anladı. Zira ‘eski eskide’ kalmış her şey güncellenmişti. Yeni kuşak bilardocular artık uzunluk gösteriyor. Oyun sistemi değişmişti. Şampiyon bilardocu kendi tabiriyle geride kalmıştı. Hatta ‘uzvunu kaybetmiş insan gibi’ olmuştu.

Önceleri kaybetti ama bir gün olsun pes etmedi. İnatçı ve çalışkan karakteri onu 17 sene sonra tekrar tepeye taşıdı. En sonunda Mısır’da düzenlenen Dünya Kupası’nda hem de 57 yaşında yine şampiyon oldu. Dünya sıralamasında evvelce birinciliğe kadar yükselen Saygıner, orta verdiği periyotta klasmanda ismi bile yoktu. Fakat bu muvaffakiyetle birlikte tekrar 9. sıraya kadar yükseldi.

ÇOK MAĞLUBİYETLER ALDIM, ÇOK ‘DAYAKLAR’ YEDİM

– 7.5 yıl mesleğinizden uzak kaldınız. 14 sene sonra da şampiyonluk geldi. Motivasyon kaynağınız neydi. Mısır, sizin için yeni amaçların başlangıcı mı oldu?

Benim bu şampiyonluğa özgüven ve inanç manasında gereksinimim vardı. 7.5 yıllık ortadan sonra çok güç bir devir geçirdim. Ruhsal olarak çok yıprandım. Zira beklentim yüksek, insanların benden beklentisi yüksek. Lakin bu beklentiyi karşılayacak donanım yok o anda bunun farkında değildim. O yüzden biraz temkinli yaklaşıp 2 yıla gereksinimim var dedim. Halbuki o iki yıl hiç bir şey değilmiş, yetmedi! Çok mağlubiyetler aldım, çok ‘dayaklar’ yedim. Bu hezimetler beni hırslandırdı. Zira faal sporculuğunuz devam ederken aldığınız bir mağlubiyet sizde kesinlikle olumsuz bir tesir yaratır. Lakin 7.5 yıllık ortadan sonra bu tesir 10’a katladı. Her yenildiğim maç, her başarısızlığım benim için bir yıkım haline gelmeye başladı. Uzvunu kaybeden beşerler olurmuş. Mesela kolunu kaybetmiş ancak kolu var zannediyor o denli düşünüyor halbuki yok. Ve tam o devirlerde bende bütün bu işleri yapmış bir insan olarak güya yapabileceğim hissine kapıldım. Lakin kâfi donanımım olmadığı için bunda başarılı olamadım.. O açıdan Mısır, Benim için çok özel bir şampiyonluktu. Hakikaten çok sıkıntı bir devir geçirdim. Yavaş yavaş toparlamaya başladım ve artık mental olarak şampiyon olmaya hazır hissettiğim bir dönemdeydim. Bu turnuvada şeytanın bacağını kırdım.

BİLARDO MUTASYON GEÇİRMİŞTİ

– Alanlara döndüğünüz birinci gün her şeyin değiştiğini belirttiniz. Yeni nesil bilardocular, oyun sisteminin değişmesi vs. Siz bunun üstesinden nasıl geldiniz. Neleri değiştirdiniz?

Masalar bile değişmiş. Top farklı akıyor. Oyun sistemi değişmiş. Set oynarken, uzun ara oynamaya başlanmış, yeni bilardo sistemi, yeni genç oyuncular çıkmış daha farklı oynuyorlar. Faal sportmen ömrün devam ederken yeniliklere ayak uyduruyorsun. Fakat orta verip gidince ne oluyor diyorsun ve bir mühlet sonra şunu fark ettim. Ben eski oynadığım oyunla başarılı olamam. Onu bırakıp kendime format atmam lazım. Artık masaya yatışım farklı, topa vuruşum farklı. Gerçekten ben oyun sistemimi değiştireceğim dediğimde arkadaşlarım bana Ya sen mecnunsun, eskisi üzere oynarsan uzarsın geçersin, aslansın diye beni motive etmeye çalıştılar. Hatta onlardan bir tanesi de artık burada( röportaja yaptığımız kulüp) bulunan Murat Tüzün. Lakin ben o denli olmadığını fark ettim. Tarzımı değiştirmeye karar verdim. Zira bıraktığım devirle sonradan izlediğimi periyot ortasında hafif bir mutasyon geçirmiş. Onu görüyorsunuz.

MEKANIN SAHİBİ GELDİ ÜZERE BİLDİRİ VERMEK ÜZERE BİR NİYETİM OLMADI!

– Tüm dünyaya ‘Mekanın sahibi geldi’ mi dediniz?

Hakikaten bu kadar uzun orta verip tekrar alanlara dönüp muvaffakiyet kazanmak çok kolay bir şey değil. Muvaffakiyet başınıza gelmiyor onu hak ediyorsunuz. Lakin yerin sahibi geldi bildirisi vermek mi üzere bir maksadım olmadı asla. Biraz daha istikrarlı, güçlü oynayabilmek için çok yolum var. Bu turnuvada eksiklerimi de gördüm. 2022’de daha uygun olmak istiyorum.

HER ŞEY CEULEMANS’I YENMEM İLE BAŞLADI

– Türkiye’de bilardoyu siz buldunuz algısı var! Bu olumlu algıyı nasıl başardınız?

Bilardoyu bulan birisi değilim. Ancak doğal bilardo benimle bütünleşmiş, özdeşleşti. Beni yolda görüyorlar ‘aaa bilardo’ diyorlar fakat adımı söylemiyorlar.! Direk aklına bilardo geliyor. O yüzden bu benim bilhassa yaptığım bir şey değil. Başarılarımı ve sporumu anlatmak için medyayı gerçek kullandığımı düşünüyorum. Yabancı oyuncuların da gelmesi dünyaya entegre olmamızı sağladı. Yanlışsız bir atak yapmışım, yol açmışım.

– Mesleğinizdeki en kıymetli dönüm noktasını 1992 yılındaki dünya şampiyonu Raymond Ceulemans’ı 3-0 mağlup ettiğiniz maç olarak gösteriyorsunuz. Sahiden de bu maçtan sonra her şey değişti mi?

Motamot o denli oldu. Sene 1992’de 28 yaşındaydım. Almanya’da her şey efsane atlet Ceulemans’ı yenmem ile başladı. O periyot ben de çok formdaydım. Alman Televizyonu Türklerin ağır ilgi göstereceğini düşündükleri için maçı canlı verdiler. Evvel heyecanım yoktu. Lakin daha birinci topa vuracağım vakit inanılmaz bir heyecan başladı…Kalbim küt küt atıyor, yerinde durmuyordu. Lakin daha sonra heyecanımı bastırdım ve birinci seti kazandıktan sonra artık düzgünce rahatladım.

ODAYA ÇIKTIM SEVİNÇTEN TEPİNDİM

Maç 2-0 oldu hala tribünler Ceulemans’ın maçı çevireceğini düşünüyordu. Ceulemans’da çok rahattı. O da maçı çevireceğini düşünüyordu. Fakat o denli olmadı doğal. Son sayıyı da aldım ve maçı 3-0 yendim. Çok bir sevinç gösterisinde bulunmadım. Odaya çıktım tepindim adeta.

BENİ YOLDA GÖRÜYORLAR ‘AAA BİLARDO’ DİYORLAR

Hemen Alman televizyonuna gittim ve yayın kasetini aldım. Türkiye’ye döner dönmez ‘bir yayınlandı pir yayınlandı.’ İnanılmaz bir reyting aldı. Ertesin gün yolda yürüyemez oldum. Zira bilardonun algısı değişti. Kahve oyunu üzere algılanırken bir anda dünya şampiyonuna set dahi vermeden yenen Türk atlet oldum. Bayağı ünlü bir adam oldum. Ünlü olmaya çalışmadım. O denli olsa kahvede mi çalışırım diyordum. O devir tüm kıymetli televizyon programlarına çıktım bilardoyu anlattım. Güçlü bir rol aldım. Bilardoyu ben bulmadım ya da bilardoyu spor yapmadım. Türkiye’de de o denli algılanmasına yardımcı oldum . Teşebbüslerim ve o maçın yayınlaması federasyonun kurulmasında bile öncülük etti. O formum esasen beni 94’te dünya kupasına taşıdı.

KUMAR OYNAMAYA BİLE BAŞLAMIŞTIM

– Anne ve babanızı trafik kazasında kaybettikten sonra adete o acıyı bastırma, pansuman etmek için hayatınıza bilardo giriyor. (O, üç top sembolik olarak anne-baba ve kendinizi mi tanımlıyor) Bilardo acılardan kaçış, terapi miydi?
Ben o denli düşünmedim. O günkü yaşadıklarımı tam olarak algılayamıyorum.14 yaşındaydım ve bir trafik kazasında annenizi, babanızı kaybetmişsiniz. Tam olarak bende yarattığı etkiyi anlayamıyorum. Hayatınız ruhsal olarak allak bullak olmuş. Annesini ve babasını kaybeden bir çocuk olarak okula gidiyorsunuz. Lakin hiç bir ruhsal dayanak alamıyordum. Zira o devirde bu türlü bir şey yoktu. Düşünün her şeyi dört dörtlük olan bir çocukla, ben tıpkı muameleyi görüyordum. Okuldan uzaklaşmaya başladım. Okul beni artık cezbetmez hale geldi. Bir formda öbür arayışlara girmişim farkında değilim. Arkadaşlarım beni kumar oynamaya falan götürürdüler. Gittik parasına okey oynadık başta çalışıyor. Herkesi yeniyorum paraları falan aldım. Bir gün baktım bir çocuk ağlıyor. Dedim burada yanlış bir şey var. Babası para vermiş git şunu al demiş, o da o parayı kaybetmiş babama ne hesap vereceğim diye düşünüyor dağıttım paraları geri. Bir daha oynamayacağım dedim. Sonra okuldan bir arkadaşım bilardo oynamaya gidelim dedi. Gidiş o gidiş.

ANNEMİ VE BABAMI KAYBETTİKTEN SONRA SEVGİYİ BİLARDODA BULDUM

Istakayı tutmaya başladım. Arkadaşım sen birinci kere oynamıyorsun dedi. Gururum okşandı. Biraz oynadım bu kolay olamaz dedim. Arkadaşım bana şöyle anlattı ‘dedi oğlum bak kendi topunu iki topa çarptıracaksın’ bu kadar yani anlatacağı buymuş. Tamam fakat çarpmıyor. Topum biri anyada biri Konya’da. Düşün incecik bir sopayla buz pistinde kayan toplara hükmetmeye çalışıyorsun. Yavaş yavaş ilerletmeye başladım. Baş yormaya başladım. Her vurduktan sonra bir planım var nerede yanlış sanki diye düşünüyordum. Onlar her vurduktan sonra ‘ahh vuramadık kaçırdım’ falan diyordu göz kontağını kopartıyordu. Hayatla bağının koptuğunu düşün. Ben halbuki vuruyordum nerede kusur yaptım biraz daha mı falso versem, biraz daha mı süratli vursam diye diye yol alıyorsunuz. Dikkatimi oyuna çok veriyordum. İleri ki vakitlerde benimle kimse oynamaz oldu. Adapazarı’nda Küçük Aslan’ın kahvede oynuyoruz dediler ki sen Santral’e git. Gittim Santral’e.. Aaa çok uygun oynuyor falan dediler benim için. Sen dediler Aslan’ın kahveye git. O vakit Adapazarı’nda bilardoya Küçük Aslan’da başlarsın, biraz daha güzel olunca Santral’e gidersin biraz daha uygunsan Büyük Aslan’a gidersin. Usta oyuncu tiplemesi o devir 35 yaş üstü, iş güç sahibi ustalık orada yılla oluşan bir şey. Tabi ben o vakit bakıyorum Aslan’ın kahvede çok acayip oyuncular var. Gittim onları gördüm derken kendimi baya geliştirmeye başladım. Akabinde hepsini yendim. Öykü bu…

Kendimi bir kaptırdım yani herkes okulu kırıp bilardoya gidiyordu ben bilardoyu kırıp okula gidiyordum. Sonra esasen okuldan atıldım. Okuldan atılmamın sebebi de aslında okulun beni uzaklaştırması, sahiplenmemesi. Ben okumayan biri değildim. Kendimi geliştiren ve öğrenmeyi seven bir adamım. Fakat maalesef yaşadığım bu olaydan dolayı okul beni uzaklaştırdı ve ben bilardo da öbür bir şey buldum nedir o çok değerli bir şey. Bilardo masasının başında etrafta seyredenler tarafından birazcık beceren bir oyuncuya daima taktir vardır. Daima taktir edilirsiniz. Heveslendirilirsiniz. Bilardoda bunu buldum, asıl sevgiyi buldum. Zira o takdirin altında sevgi var. Beni bilardonun içinde tutan budur.

KAHVEDE BİLARDO OYNADIĞIM PERİYOTLARDA İŞTEYMİŞİM DE HABERİM YOKMUŞ

– Bilardo evvelce mahalle ortasında, kahvelerde, kıraathanelerde okulu kırılıp gidilen bir oyundu. O oyunu federasyonu olan bir spora dönüştürdünüz. Hoş bir fotoğraf ortaya çıktı. Neler değişti Türkiye’de…

Ankara’da 1987’de birinci resmi bilardo şampiyonu oldum. Finalde Bora Karata’yı yendim ki yenilmez bir adamdı. Macera enteresan yerlere hakikat gitmeye başladı. Hiçbir vakit bilardodan para kazanacağım benim mesleğim olacak diye düşünmemiştim. Kahvede bilardo oynadığım devirlerde işteymişim de haberim yokmuş. Benim başladığım periyotta bırakın bilardo spor kolu olarak algılanmasını, ülkemizde berbat gözle bakılıyordu. Yurt dışına açılmaya karar verdiğimiz periyot 1988’e denk geliyor. 92’deki Ceulemans maçıyla birlikte tüm algılar değişti. Güçlü bir rol aldım. Yalnızca girişimlerimin ve o maçın (Ceulemans) yayınlaması federasyonun kurulmasında bile öncülük etti.

ARA VERDİĞİMDE DAHA GÜZEL BİREY OLDUM

– 2007’de federasyonla sıkıntılar yaşadınız ve mesleğinizi dondurdunuz. Tekrardan alanlara dönene kadar bilardoda olmamak canınızı acıttı mı?

O kadar da acıtmadı. Hayatımdan bilardoyu çıkardığınız vakit ben boşluğa düşmem. Kesinlikle bir şey yaparım. Ömrün kendisi kıymetlidir. Fakat asıl olan insanın hayatta var oluşudur. O 7.5 senede oturup ağıt yakacağıma öbür alanlarla ilgili bilgi birikim sahibi oldum. Daha yeterli bir birey oldum.

YILDIZ OLMASAM NEDEN RÖPORTAJ YAPACAKSINIZ

– Bizler yalnızca atlet değiliz birer yıldızız derken ‘ego’dan mı bahsediyorsunuz?

Dünyada spor alanında başarılı olmuş bütün ülkeleri incelediğinizde Atlet her daim öne çıkar. Yani sportmen işin yıldızıdır. Atletleri öne çıkartma noktasında geride kalıyoruz biraz. Ben yıldız bir sportmen olmasam siz benimle neden röportaj yapacaksınız ki.. Benim vazifem de yıldız bir atlet olarak bu sporu anlatmak. Böylelikle ilerde Türkiye’de bu alanda başarılı isimler çıksın. Ben anlatmazsam sen anlatmazsan kim anlatacak! Yıldızlaşmasından kastım o. Yoksa atlet havaya girsin, egolarını sulasın üzere bir şey değil kastettiğim. İnsanın her türlü ayakları yere sağlam basacak. Havaya girmek falan daima boş laftır.

KÜL OLMADIM Kİ KÜLLERİMDEN DOĞAYIM

– Bilardo sporu yaş ilerlese dahi yapılabilecek bir spor olduğunu kanıtladınız.. Semih Saygıner “Küllerinden mi doğdu”

Aslında kül olmadım diyebilirim. Zira şuurlu bir formda bıraktım ben bilardoyu. Hakikat bir atak yaptığımı düşünüyorum. 2014 yılında tekrar mesleğimi sıfırdan başlattım. Birinci 3-4 yıl çok zorlandım. Hem idman, hem ruhsal olarak çok zordu. Kendimden bir şeyler bekliyordum açıkçası zira mental olarak hazırdım. Çeyrek final maçında çok gerilerden gelip 1 sayıyla maçı kazandım. Evet o maçta küllerimden doğdum diyebilirim. 57 yaşındayım lakin kendime çok dikkat ediyorum. Bir sportmen üzere yaşıyorum. Fitness yapıyorum, spor yapıyorum. 60’lı yaşlara kadar devam edeceğimi düşünüyorum.

KİMSENİN BANA ACIMASINA MÜSAADE VERMEDİM

– Kendinizi düşüşte ve tabanda hissettiğiniz bir periyot oldu mu?

Yaşamakla, gelişmekle çok uğraştığım için depresyona girecek lüksüm olmadı. 7/ 24 düşünen, gelişmeye çalışan bir bireyim. Daima öbür alanlarla da uğraştım. Düşünceler hissettiğim devirler olağan oldu. Ancak bu problemleri nasıl algıladığınıza bağlı. Acıtasyon gereci haline getirmeye gerek yok. Annemi ve babamı kaybettiğimde de hiçbir vakit kendime de acımadım, kimsenin bana acımasını da istemedim. Zati bu hayata gelmişim. Şampiyonum bir kez. Müspet bakmaya çalışıyorum. Negatif fikirleri derhal kovacaksınız.

KLASMANDA ADIM BİLE YOKTU, KENDİMLE YÜZLEŞTİM VE ÇIKIŞ YOLU BULDUM

İkinci mesleğime sıfırdan başladım. Klasmanda 3 bin küsur sportmen var. Benim adım bile yoktu. O klasmanda 1 numaraya çıkmış atlettim ben… 2003, 2004, 1999…. Güç olan şuydu; Kore’ye turnuvaya gidiyorsunuz. Fakat klasmanda isminiz olmadığı için. En ön eleme tipinde oynuyorsunuz. 21 yıl sonra hayatımda birinci defa eleme oynadım ben. O maçta Koreli atlet vardı. Çok sert, disiplinli biriydi. Yendim. Akabinde benimle fotoğraf çektirmek istedi. Bütün tribün beni izlemek için benim olduğum tarafa geliyordu. Sonra yavaş yavaş tribün boşalıyordu. Zira eskisi üzere düzgün olmadığımı görüyorlardı. Lakin sen düzgünüm sanıyorsun, göremiyorsun. Bunun ne kadar büyük bir yıkım olduğunu iddia etmeniz çok sıkıntı. Bu durum benim kendimle yüzleşmeme yardımcı oldu. Kendimi formatladım o andan sonra. Ve yanlışsız yola girdim. Lakin depresyona girmedim. Çıkış yolu buldum.

AMATÖR TAMİRCİ VAR MI Kİ AMATÖR BİLARDOCU OLSUN!

– Bilardonun gelişmesi için federasyondan beklentileriniz nelerdir?

Federasyon lideri Ersan Ercan ile toplantılar yapıyoruz. Sporu daha profesyonelleştirmek ismine. Atletin para kazanması öne çıkması gerek. Bilardoya insanları çekmek istiyorsak şu iletisi vermeliyiz: Amatör spor diye bir şey var. O ne demek bilmiyorum. Ben bunu tam olarak anlamıyorum. O ne demek? Amatör musluk tamircisi var mı? Burada bir yanlışlık var. Bizim bilardo olarak tahminen de yapacağımız şeyler amatör spor kollarına örnek teşkil edebiliriz. Ankara’da yeni bir tesis kuruldu. O tesisin daha profesyonelleşmesi için baş yoruyoruz. Üzerinde tartışıyoruz. Ben ülkemi temsil ediyorum nasıl amatör oluyorum? Ben hayatımı bu işe adamışsam en makus hayatımı idame ettiriyor olmam lazım. Geriden geleceklere bilardo oynarsan profesyonel bir iş yaparsın, hayatını da kazanabilirsin bildirisini vermeliyiz. Çok hoş bir altyapı hazırlığı var diyebilmeliyiz.

ŞARKI SÖYLEMEK AYIPMIŞ MEĞER!

– Bilardo olmadığı periyotta hem oyunculuk yaptınız hem de müzik söylediniz. Neden devam etmedi?

7.5 yıl farklı kaldığımda algılarım açıldı. Öğrenme yeteneğim daha hızlandı ki o devirlerde müzik söyledim, albüm yaptım, müzik yarışına katıldım, dizilerde oynadım. Müzik söylemek ayıpmış meğerse. O vakit öğrendim, bilmiyordum yani… Çok enteresan beşerler var bu ülkede ‘yakışıyor mu be ağabeycim müzik. Ne işin var müzikle falan ne gerek var’ cinsinden kelamlar ettiler. Allah Allah yaa… Çok acayip değil mi bu?. Pardon da sana mı soracağım nasıl yaşayacağımı. Beğenmezsin olur biter. Bu kadar kolay. Bunu yapıp yapmayacağımla ilgili karar sisteminin içinde olamazsın ki sen. Ben istediğimi yaparım. Düzgün ki de yapmışım. Tabi ki devam edebilir fakat faal spor yaşantım devam ederken bir dizide oynayamam. Çok sıkıntı. Pandemide bir iki deneme oldu fakat gerçekleşmedi. Yoksa severim yani ben öteki bir karakter canlandırmayı. Çok eğlenceli. Bununla uğraşmak geliştirmek çok zevkli bir şey bence… Sanatçı arkadaşlarımı dinlemeye gittiğimde vakit zaman sahnesine çıktım, söyledim eğlendim, para kazanmak çok kıymetli değil o niyetle bakmadım. Müzik söylerken ben bir kıssa anlattığımın farkındayım. Ve ben bir anlatıcıyım. Ben birebir vakitte konuşmacıyım. Şirketlere toplantılara gidip motivasyon konuşmaları yapıyorum. Bugün neler yaşadığımı sizlere anlatabiliyor olmam lazım ki bu röportaj çok değerli insanların o benim anlattığım şeyleri algılayabiliyor olması lazım. İşte anlatıcı budur karşı taraf anlar. Bende müzik söylerken dahi oradaki kelam müellifinin ne anlatmak istediğini çok önemsiyorum.

SES TERAPİSİNE GİTTİM

İlk bir kayıt aldım dinledim ‘bu ne be’ dedim. Hiç beğenmedim. Ben müzik söylemeden evvel uzun müddet ses terapisi aldım. Şan eğitimi de aldım. İsmail Koçak’a gittim. Öğrenmeye başladıkça eğlenceli bir hal alıyor. Hocam bana ünlü şahıslarla de yaptım bu işi lakin bir tek sen zevk aldın dedi. Eğlenceli hale getirdik bunu…Bazen oyunculara dizinizi seyrediyor musunuz? diye soruyorlar. Seyret bence zira oynayamıyorsun, olmuyor. İnsanın kendisine objektif olması çok zordur. Algılarının Yüzde yüz açık olması gerekir. Yüzde 99 olsa bile kapalı demektir.

BAŞARI ÖYKÜMÜ ANLATIYORUM

Ben gelişirken insanlarının birçoklarının o gelişme sürecinde geliştiklerinin farkında olmadıklarını düşünüyorum. Zira bir amaç koyuyorlar o amaca varana kadar ortadaki süreyi unutuyorlar. En hoşu maksat değil aslında hoş olan o yolculuk…İşte ortadaki eğlenceli mühlet o… Senin en düzgün yaptığın iş ne deseler bilardo demem. Bir bahiste yol almak derim. Yol almak çok abartılır çabucak gidelim oraya varalım.. Varamıyoruz abi.. Ben hala varamadım. Kendi alanımda hala varamadım.

FİLMİMİN ÇEKİLMESİ ÇOK MEMNUN EDER. KENDİMİ DE HOŞ OYNARIM!

– Bakıldığı vakit sizinki inanılmaz bir muvaffakiyet hikayesi… Hayatınızın sinema ya da belgesel olması için bir hayaliniz var mı? Şayet sinema yapılacak olsa Semih Saygıner’i kim oynar? Ya da siz oynamak ister misiniz?

Bununla ilgili bir iki teşebbüste oldu aslında. Hazırlık etabına kadar da geldi. Tabi ki beni çok memnun eder. Lakin abi benim sinemam çıktı yaa diye değil. O kadar sığ bakmam ben hayata…Bir insanın öyküsünün paylaşılması ve onun içerisinden alacaklarımız kıymetliyse bunun yapılmasının çok güzel olacağını düşünüyorum. 41 yıl olmuş bu hikayeye…Yaşadıklarımın anlatılması hoşuma masraf. Bir kısmında kendim de oynamak isterim. Kendimi çok da hoş oynarım!

– Son devirde dijital oyunlar epey tanınan hale geldi. Bu durum bilardoyu nasıl etkiledi? İlgi hangi seviyede?

Daha eğlenceli hale getirilebilir. Sunumlar yapılabilir. Gösteriler yapılabilir. Tahminen de bir bilardo turnesi yapmamız lazım. Hem öğreteceğiz, hem eğleneceğiz. YouTube kanalımda bir görüntü çekeceğim. Bilardo ile ilgili temel bilgileri paylaşacağım. Zira insanın bilardo ile hayata bakış biçimi değişiyor. Kurgulaman gelişiyor. Yaş konusunda ise 85 yaşında adam lig maçına çıkabiliyor. Biz 60’da ölmeyi bekliyoruz ülkede. Bilardo oynamak ömrün ta kendisi…

YETENEĞİ OLUP ÇALIŞMAYAN YAPMASIN

– Son olarak bu sporu yapmak isteyen gençlere ne tavsiye edersiniz? Yeteneği olan mı yapsın yoksa çalışmayı seven mi?

Yeteneği olup çalışmayan yapmasın aslında. Mesela birisinden bahsederken çok yetenekli diyoruz. Bize o kişinin en âlâ versiyonu lazım. Çok çalışmak lazım. En çok çalışan, yetenekli olan çalışmıyorsa onu geçer. Kaldı ki dünya çapında bir iş yapıyorsanız kimseyi kandıramazsınız. Yetenekli ve çalışkan, girişken kişi baş tacıdır.

İKİNCİ SINIF BİR ŞEY KAZANMADIM

Her yerde dünya şampiyonu oldu diye yazıyorlar. Ancak biz dünya kupası şampiyonu diye paylaştık. Dünya Şampiyonası’nda, Dünya Şampiyonu oluyorsun. Dünya Kupası’nı kazandığında ise klasman da puan alıyorsun. Bu ortada oynadığımız Dünya Kupası, ulusal marşın çaldığı, değerli bir spor tertibi. Sonuçta ben 2.sınıf bir şey kazanmadım. Fakat gerisinden dünya şampiyonası yapıldı. Atletimiz Murat Naci Çoklu, ikinci oldu. Keşke kazansaydı. Türkiye damgası vuracaktı Mısır’a…

Ben bugüne kadar 7 Dünya Kupası kazandım. 1 Dünya Şampiyonası kazandım. (Türkiye’de tek) 1 Dünya Kupası Total Şampiyonluğu kazandım. Avrupa şampiyonu oldum. Kazanılmış ne kadar şampiyona varsa kazanmış sporcuyum..Pandemiden ötürü bu sene Mısır’da hem Dünya Şampiyonası, hem de Dünya Kupası Şampiyonası vardı. Olağanda birebir anda olmaz. Ben Dünya Şampiyonası’nda da kümeden çıkamadım. Bu benim için çok değerli bir kamçı oldu. Bilardo bu türlü bir spordur. Rakibinize direk müdahaleniz yok. Fakat bizde sayılan şudur total şampiyonluklar. Dünya klasmanında şuanda birinci 20’de 4 atletimiz var. Murat Naci Çoklu, ben (Semih Saygıner), Tayfun Taşdemir, Lütfi Çenet. Muvaffakiyet tesadüf değildir başınıza gelmez onu siz yaparsınız. Hangi sporda bu muvaffakiyet var?

– Dünya şampiyonluğumu yoksa sıralama mı daha değerli ?

Ferdî olarak çok önemsediğimi söyleyemeyeceğim. Her hangi bir turnuvayı kazanmaktan benim için bir farkı yok. Zira bunları yaşamış bir sporcuyum. Her turnuvaya çıktığım da her kaybettiğim maçta şampiyonluğumu kaybettiğimi düşünmeye başlarım. Zira artık o olgunluğa eriştim. Bu ortada Türkiye’de dünya şampiyonu olmuş tek sporcuyum(2003) Bu kıymetli mi nitekim değerli değil.

– Günde kaç saat çalışıyorsunuz?

Bahçelievler’de Bilardomax isminde kulübümüz var. Orada günde 6-7 saat idman yapıyorum. Orada kendimizi geliştirmek ismine önemli çalışmalar yapıyoruz. Konutta de bilardo masam var çalışmalarıma konutumda devam ediyorum.

KISA KISA

– Yetenek mi? Çalışma mı?

Yetenekli ve çalışkan, girişken kişi baş tacıdır. Çalışmayan aslında bu işi yapmasın..

– Bilardo kendine karşı mı? (kendinle mi yarışıyorsun anlamında). Rakibe karşı mı oynanan spor…
İkisi de var. Rakip kısmı daha düşük. Rakibin sana bıraktığı durum, performansı, rakibin oyuncu üzerinde oluşan algısı. Bir isim yapıyorsun bunun altı boş değil. Adam güçlü bu diyor. Sana karşı psikolojisi farklı oluyor.

GEREKSE 5 BANT DA OYNARDIM

– Karambol mü? Üç bant mı?

4 topla başladım sonra karambole döndüm. Benim için 3 bant oynayamaz dediler.! Öyleymiş. 5 bant gerekseydi o denli oynardık. Hiç 3’e 5’e bakacak durumda değildim yani…Ama tabi ki 3 bant..

ÖLDÜK MÜ Kİ YATIYORUZ ORADA…

– Bilardo masasında hiç uyudunuz mu?

Sandalyeleri birleştirip uyumuşluğum var natürel.. O denli bir kent efsanesi var. Masamın üstünde niçin uyuyayım ki… Hem orası mermer, musalla taşı üzere. Öldük mü ki yatıyoruz orada…

Semih Saygıner: Kül olmadım ki küllerimden doğayım

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir